‘Taboo’, de Nikos Karuzos

TABOO

No toquis la pluja
només acull-la;
no toquis la pluja
separaràs.
No toquis els boscos de la mare;
no toquis les armes de la pau.
Ets l’àngel penetrant
que no anuncies res.
Esgarrifosa la unitat al món.
Esgarrifosa esquizofrènia la llengua.

———

TABOO

Μην αγγίζεις τη βροχή
μονάχα δέξου τη·
μην αγγίζεις τη βροχή
θα διαιρέσεις.
Μην αγγίζεις τα δάση της μάνας σου·
μην αγγίζεις τα όπλα της ειρήνης.
Είσαι συ ο διάτορος άγγελος
Οπού τίποτα δεν αγγέλλεις.
Τρομαχτική η ενότητα στον κόσμο.
Τρομαχτική σχιζοφρένεια η γλώσσα.

———

Traducció de Raül Garrigasait. Podeu trobar més poemes de Karuzos en un apunt anterior i a la revista Reduccions.

De Nikos Karuzos (1926-1990)

PREGUNTA I RESPOSTA

-Vostè escriu?
-Només quan existeixo molt.
En l’abisme em caso.
En l’abisme engendro els meus fills.

ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΗ

-Γράφετε;
-Γράφω μονάχα όταν υπάρχω πολύ.
Στην άβυσσο παντρεύομαι
στην άβυσσο κάνω τα παιδιά μου.

(Del llibre Αναμνηστική λήθη, Oblit recordatori)

———

SO FÀL·LIC

Eurídice no existeix i Orfeu
tampoc no existeix.
Simplement: la llengua llepa l’invisible;
la llengua fa broma
amb la mort.
Avui, digues; com a molt, demà; demà passat
ja és metafísica.

ΦΑΛΛΙΚΟΣ ΗΧΟΣ

Ευριδίκη δεν υπάρχει ούτε Ορφέας
υπάρχει.
Απλώς: η γλώσσα λείχει αόρατο·
η γλώσσα χαριεντίζεται
με το θάνατο.
Σήμερα να λες· το πολύ αύριο· μεθαύριο
σημαίνει μεταφυσική.

(Del llibre Συντήρηση ανελκυστήρων, Manteniment d’ascensors.)

———

Traduccions de Raül Garrigasait. Podeu trobar més poemes de Nikos Karuzos a la revista Reduccions.