‘Taboo’, de Nikos Karuzos

TABOO

No toquis la pluja
només acull-la;
no toquis la pluja
separaràs.
No toquis els boscos de la mare;
no toquis les armes de la pau.
Ets l’àngel penetrant
que no anuncies res.
Esgarrifosa la unitat al món.
Esgarrifosa esquizofrènia la llengua.

———

TABOO

Μην αγγίζεις τη βροχή
μονάχα δέξου τη·
μην αγγίζεις τη βροχή
θα διαιρέσεις.
Μην αγγίζεις τα δάση της μάνας σου·
μην αγγίζεις τα όπλα της ειρήνης.
Είσαι συ ο διάτορος άγγελος
Οπού τίποτα δεν αγγέλλεις.
Τρομαχτική η ενότητα στον κόσμο.
Τρομαχτική σχιζοφρένεια η γλώσσα.

———

Traducció de Raül Garrigasait. Podeu trobar més poemes de Karuzos en un apunt anterior i a la revista Reduccions.

Anuncis

2 thoughts on “‘Taboo’, de Nikos Karuzos

  1. Nikos Karuzos
    Cinc poemes en la nit. Imatge

    Torna sol
    als seus llavis silenci totpoderós
    successió de l’ocellada els seus cabells.
    Pàl•lid
    amb somnis enfonsats i intacte
    aigua corrent a les rases, pàl•lid
    grec.
    Sempre el camí als seus ulls
    i l’esclat de la flama
    que desfà
    la nit.
    Torna sol
    a les seves mans branca d’oliu
    ple de fatic es perd als crepuscles
    sent
    que tot es perdé.
    No li parleu és a l’atur
    les mans a les butxaques
    com dues granades de mà.
    No li parleu no parlen als miralls.
    Pètals del llimoner
    flors del vent
    el coronà Primavera
    el cabdella la mort.

    (de Poesia, I, Ícaros, 1993).

    Πέντε Ποιήματα μέσ’ το Σκοτάδι. Εικόνα

    Γυρίζει μόνος
    στα χείλη του παντάνασσα σιωπή
    συνέχεια των πουλιών τα μαλλιά του.
    Ωχρός
    με βουλιαγμένα όνειρα κι ανέγγιχτος
    νερό τρεχάμενο στα ρείθρα, ωχρός
    έλληνας.
    Πάντα ο δρόμος μέσ’ στα μάτια του
    κ’ η λάμψη απ’ τη φωτιά
    που καταλύει
    τη νύχτα.
    Γυρίζει μόνος
    στα χέρια του κλαδί από ελιά
    γεμάτος πόνο χάνεται στα δειλινά
    αισθάνεται
    πως όλα χάθηκαν.
    Mην του μιλάτε είναι άνεργος
    τα χέρια στις τσέπες του
    σαν δυο χειροβομβίδες.
    Mην του μιλάτε δε μιλούν στους καθρέφτες.
    Άνθη της λεμονιάς
    λουλούδια του ανέμου
    στεφάνωσέ τον Άνοιξη
    τον κλώθει ο θάνατος.

    (από Τα Ποιήματα, Α΄, Ίκαρος 1993)

Podeu deixar un comentari aquí:

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

Esteu comentant fent servir el compte WordPress.com. Log Out / Canvia )

Twitter picture

Esteu comentant fent servir el compte Twitter. Log Out / Canvia )

Facebook photo

Esteu comentant fent servir el compte Facebook. Log Out / Canvia )

Google+ photo

Esteu comentant fent servir el compte Google+. Log Out / Canvia )

Connecting to %s